Zien wat niemand ziet, doen wat niemand doet

Wie Duncan Stutterheim nu ziet, zal zich wellicht verbazen over de rust die hij uitstraalt. Het nachtleven is verruild voor ondernemerschap in de Amsterdamse hotspots de A’DAM Toren en de Westergasfabriek. Toch hebben alle dingen die hij doet één belangrijk ding gemeen: zijn passie muziek. Afgelopen woensdag gaf Duncan 30 CFO’s en CEO’s een blik in de keuken van zijn ondernemerschap tijdens de Chef’s Table.

Duncan Stutterheim (1971), zoon van Cor Stutterheim (ceo van CMG, dat later opging in Logica), groeide op even boven Amsterdam in Landsmeer. In 1992 begon hij met broer Miles Stutterheim housefeesten te organiseren. Het eerste event, The Final Exam trok 12.000 man publiek. Dat bedrijfje groeide in twee decennia uit tot ID&T, Nederlands grootste organisator van dance-events en tevens platenlabel, horecaonderneming en mediabedrijf.

Wereldfaam met ID&T

“Er was nog nooit een feest in een stadion geweest. Wij geloofden daar in en dat werd Sensation: een stadion dat zo is omgebouwd dat het bij binnenkomst lijkt op een club. Het heeft twee jaar geduurd om de eerste editie van Sensation voor elkaar te krijgen. Financieel was het een flop, maar wij voelden dat het concept een succes kon worden. Er was nog nooit een feest in een stadion gegeven. De mensen die kaartjes voor deze eerste editie kochten, waren echt pioniers. Gelukkig hadden we onze naam mee, waardoor er bij deze groep het vertrouwen was dat het een mooi feest zou worden. Het was niet uitverkocht, maar dat gevoel hebben de bezoekers nooit gehad. We wisten de locatie te verkleinen en hebben niet op de show bezuinigd. Ondanks het financiële verlies hebben we er na afloop een glas champagne op gedronken, maar je moet wel lef hebben om het daarna nog een keer te doen. Gelukkig werd het een succes.” Alles lukte wat Stutterheim opstartte. Niet alleen de feesten waren uitverkocht, maar ook de cd’s die hij produceerde verkochten hartstikke goed. Daarna ging hij de horeca in met strandtent Bloomingdale en Mme. Jeanette in de Pijp, de eerste cocktailbar in Nederland.

“Ik ben 10 jaar lang ondernemer geweest met 80% van de aandelen. Mijn wil was wet en alles werd een succes. Met de aankoop van een radiostation kwam het kantelpunt. Ik had er net zoals bij alle andere dingen geen ervaring mee, maar ik dacht dat ik het kon. Misschien was dat de hoogmoed? Een radiostation is een moeilijke onderneming. Dat heb ik zeker onderschat. De grote jongens zoals 538 had het bereik en trokken eenvoudig alle adverteerders hun kant op. Wij kregen niets aan advertenties binnen en leden 2 ton per maand verlies. Maar ja, welkom in de grote wereld, dat is de marktwerking. Wij deden precies hetzelfde als marktleider in de feesten. De hardste les die ik toen geleerd heb, is dat er iets aan mijn ondernemerschap moest veranderen.”

Belang van finance

“Je hebt twee type ondernemers. Degene die alles eerst uitgedokterd en uitgezocht willen hebben en degene die alles op buikgevoel doen. Ik heb 25 jaar geënt op mijn buikgevoel. In de eerste 10 jaar van ID&T waren de financiële mannen die we hadden hobbyisten. Daarom liepen we ook een half jaar achter met cijfers. Dan ga je anders budgetteren. Toen ik weg ging en mijn partner dat strak trok, is ID&T van 50 naar 100 man gegroeid. Hij heeft ook een CFO in dienst genomen. Dat was wel lastig ja, iemand die je aanspreekt op je declaraties: is die leren bekleding wel echt noodzakelijk. We dulden in het begin niet veel tegenspraak.

Ik heb veel fouten gemaakt. Als ik nu advies zou moeten geven is het dat ik te laat heb ingezien dat cijfers belangrijk zijn. Dat je gelijk inzicht in je cijfers moet hebben. Niet een half jaar later maar meteen. Wil je ondernemen, dan begin je met een product, creatie en marketing, maar daar moet zo snel mogelijk finance bij komen.”

Amsterdamse hart

“Het concept achter de A’DAM Toren begon letterlijk op een bierviltje. Binnen een uur hadden we het idee uitgewerkt. We deden mee aan de tender die werd uitgeschreven. Daar kwamen 30 plannen op binnen. Uiteindelijk zaten we bij de laatste vijf en hebben we de tender gewonnen. Wat ze sterk vonden was dat het een plan van vier Amsterdammers was, en alles op papier was verhuurd. In de crisis, dat maakte het heel sterk. Toch geloofde niet iedereen er in. Er was één bank die er in wilde investeren, dat was best beangstigend. Ik kon zelf substantieel geld inleggen dat ik uit de verkoop van ID&T had ontvangen. Waar in het begin iedereen zijn twijfels had, is het nu een enorm succes. Het afgelopen jaar hebben we 500.000 toeristen hier gehad.

Na de toren heb ik het twee jaar rustig aan gedaan. Kreeg een derde kindje en trok me terug uit het nachtleven. Toen kwam de Westergasfabriek op mijn pad. Dat werd mijn rode draad in Amsterdam. Ik heb mijn aandelen ID&T verkocht en mijn geld in stenen gestopt. Ik zie het als mijn rol en verantwoordelijkheid om van Amsterdam een leukere en mooiere stad te maken. Die extra euro verdienen is niet mijn drive. Mijn intentie is lange termijn. En dat is best een tegenhanger tegen het vluchtige van de feesten. De Westergasfabriek staat er over honderd jaar nog, dat is belangrijk.

Klinkt niet heel erg Duncan, nee, maar ik word dan ook 47 jaar. Ik ben een blij mens en heb het goed voor elkaar. Ik heb liever dat ik nieuwe jongens vind die in de feesten gaan. Dat ik hen gratis tips en adviezen kan geven. Ik vind het mooi om te zien hoe die nieuwe generatie succesvol is. Ik wil dingen doen voor de stad waar ik trots op ben. Ik heb niet meer de doelstelling om mijn geld te verdubbelen.”


Chef’s Table

Tijdens de Chef’s Table geven we een select gezelschap CFO’s en CEO’s een kijkje in de (financiële) keuken van succesvolle ondernemingen.

Deel dit artikel

Reageer op dit artikel